Tepe Menü
Ana Menü
Alt Menüler Kategoriler
Ýçerik
HOÞGELDÝNÝZ , Toplam : 419 , Yorum : 173
Aydýnlýk þehir, nurlu belde Medine’de bir bayram sabahý… “Rahmet Peygamberi” tebrik için evleri dolaþýyormuþ… Herkes sevinç içindeymiþ. Mutluluk duygusu insanlarýn yüzlerinde tebessüme dönüþüyormuþ… En çok sevinenler de herhalde çocuklarmýþ…
Sevgili Peygamberimizin ilgisi ve þefkatiyle, gönlü neþeyle dolan, sevinç tebessümleriyle yüzünde güller açan daha pek çok çocuk varmýþ… Þimdi anlatacaðýmýz olay ise yine çok anlamlý ve çok güzel bir hatýra…
Peygamber Efendimiz, ihtiyaç sahibi insanlara yardým elini uzatýr, hiçbir kimseyi eli baþ çevirmezmiþ… Günlerden bir gün, yanýnda on dirhem parasý olduðu halde çarþýya çýkmýþ. Çarþýda kendisi için dört dirheme bir gömlek almýþ. Gömleði üzerine giyinerek dýþarý çýkmýþ. Kýsa bir süre sonra, yoksul birisi gelerek þöyle bir ricada bulunmuþ:
Þimdi aktaracaðýmýz olay ise, sevgili Peygamberimizin çocuklara karþý þefkatinin, merhametinin, onlara olan sýcak ilgisinin, belki de en güzel örneði…
Daha önce de söylediðimiz gibi, sevgili Peygamberimiz insanlar içinde çocuklara karþý en þefkatli kiþiydi… Bunu herkes görmüþ ve kabullenmiþti. Pek çok hatýra bunu zaten ortaya koyuyor, deðil mi sevgili çocuklar?...
Peygamber Efendimizin çocuklara rastladýðýnda onlarýn baþýný okþadýðýndan bahsetmiþtik hatýrlarsanýz. Sevgili Peygamberimizin baþýný okþadýðý çocuklar, mis gibi kokarmýþ… Öyle ki baþýna sevgili Peygamberimizin elinin deðdiði çocuklardan bu koku, baþkalarý tarafýndan da rahatlýkla anlaþýlýrmýþ…
MEKTUP!
"En Sevgiliye" ait son aný/olay günümüzden...
Þu içinde bulunduðumuz yýllardýr... Bir "Kutlu Doðum" haftasý nedeniyle bir ilköðretim okulunda, ders içinde, "Peygambere Mektup" yarýþmasý düzenlenmiþtir... Birincilik dokuz yaþýnda bir kýz çocuðunundur... Ödül töreni düzenlenir... Genç bir öðretmen haným, birinciliði kazanan mektup elinde, kürsüye gelir ve okumaya baþlar.
OKUL ÖNCESÝ MÝNÝKLER ÝÇÝN
1. Bizi en çok kim seviyor?
01. Allah seviyor.
02. Nasýl anlýyorsun bunu?
02. Bize verdiði sayýsýz nimetten.
Her hayrýn baþý Besmeledir !
Râbia-tül Adeviyye biraz büyümüþtü. Annesi ve babasý vefât etti. Üstelik, Basra\"da kýtlýk ve fevkalâde pahalýlýk vardý. Bu hengâmede Râbia\"nýn ablalarý daðýldýlar. Kimsesiz kalan Râbia\"yý zâlim bir kimse yakaladý ve hizmetçi olarak iþ gördürdü. Sonra da köle olarak altý gümüþ karþýlýðý bir ihtiyara sattý. O ihtiyarýn hizmetçisi olarak, gösterilen zor iþleri sabýrla yapmaya çalýþýyordu. Çok sýkýntýlý günler geçirdi. Çok zahmetler çekti, fakat isyân etmedi. Allahü teâlânýn takdirine râzý oldu. Edebi fevkalâde idi.
Ýmam Kazým (a.s) kendi tarlasýnda çalýþmakla meþguldü. Fazla faaliyet Ýmamdýn bütün vücundan terler akýtmýþtý bu arada Ali ibni Ebi Hamza-i Bata ini geldi imamýn yanýna, ve o manzarayý görünce:
- Kurban olayým, niçin bu iþi baþkalarýna býrak mýyorsun? diye sordu.
- Niçin baþkalarýna býrakayým? Halbuki benden daha üstün kiþiler bile, daima bu gibi iþlerle meþgul olmuþlardýr.
Ýslâm; doðumdan ölüme kadar hayatýn ne þekilde yaþanacaðýný, davranýþlarýn nasýl olacaðýný, iç ve dýþ dünyamýzýn ne þekilde bir yapýya kavuþturulacaðýný tespit etmiþtir. Madden ve mânen saðlýklý bir fert, saðlýklý bir aile ve saðlýklý bir toplumun yolu Ýslâmýn emrettiði hayat tarzýný yaþamak ile mümkün olabilecektir.
Yan Bloklar
