Sevgili Peygamberimizin bir eşyasına sahip olmak, sahabilerin can attığı şeydi… Eğer onların bu sevdalı arzusu olmasaydı, belki de şimdi İstanbul Topkapı Sarayı’ndaki “Mukaddes Emanetler” denilen Peygamberimize ait eşyalara ulaşamayacaktık… Belki de, Ramazan’larda camilerimizdeki “Sakal-ı Şerif”leri ziyaret edemeyecek, “Hırka-i Şerif”i öpemeyecektik, değil mi çocuklar?…

İşte Peygamber Efendimizin amcası Zübeyr’in kızı Ümmül Hakem de, diğer sahabiler gibi, sevgili Peygamberimizin bir eşyasına sahip olmak, ona dokunmak, onu hep yanında bulundurmak istiyormuş. Bir gün Peygamberimizin yoldan geçtiğini görünce, küçük oğlu Abdullah’ın kulağına bir şeyler fısıldamış.

“Annem öyle istedi. Üzerindeki örtüyü alıp kendisine götürmemi söyledi…” Hazreti Peygamber üzerindeki örtüyü alıp Abdullah’a uzatırken şöyle buyurmuş: “Al bunu annene götür. Örtüyü ikiye bölsün. Yarısını kız kardeşine versin, diğer yarısını kendi örtünsün.”

İşte böyle sevgili çocuklar… Peygamber Efendimiz hayatı boyunca kendisinden istenen hiçbir şeyi başkasından esirgemeyecek kadar cömertmiş.

Sizden önce 437 kişi okudu.

Toplam Oy : 1 Puan : 5

Puan verebilmek için üye olmanız gerekmektedir. Lütfen üye girişi yapın eğer üye değilseniz lütfen üye olun.

İlk yorumu yazan siz olmak ister misiniz?